Papa en mama hadden met vrienden afgesproken om ’s avonds een hapje te gaan eten met vrienden en Vanessa in Delft. Een mooie gelegenheid om eens bij Opi en Omi te gaan logeren. Uiteraard wilde mijn nichtje Youenne ook van de partij zijn, dus we hebben samen gezellig gespeeld en gelogeerd.
De volgende dag zijn we naar Kijkduin geweest waar de familie natuurlijk weer pannekoeken en/of poffertjes moest eten. Ik kom vaker op het Kijkduinse strand dan in het Udense bos…
Zo’n boterham is best een lekker iets. Ik weet nog niet zo goed hoe ik de logistiek van mijn hand naar mijn mond moet uitvoeren, dus ik heb nog wel wat hulp van buitenaf nodig. Ik eet nu elke zo’n boterham met paté of smeerkaas. Ze hebben me ook een keer appelstroop geprobeerd aan te smeren, maar dat was niet echt een daverend succes.
Zo’n 85 jaar geleden zag de wereld er vast anders uit. Mijn Bomma weet dat, want die is toen geboren. En vandaag vieren we dat op traditionele Belgische wijze: middels een etentje. En aangezien ik een kwart Belg ben vind ik dat best leuk. Ik heb die avond flink gelachen, zo ook mijn ooms, tantes, opi en omi. En laten we eerlijk zijn, ik zie er best goed uit met mijn 7 maanden, maar mijn Bomma mag er met 85 jaar dus ook best wezen.
Het is daar maar weer gebleken; feitelijk ben ik een ideale beebie. Ik ben goedlachs (als ik uitgerust ben) en als het tijd is dat de Grote Mensen gaan eten ga ik slapen. Zo bij het dessert word ik dan weer wakker om de mensen weer te vermaken.
Maar wanneer mag ik die frieten nou eens gaan beginnen eten?
Kijk voor meer foto’s op mijn flickr site (aan de rechterkant van dit blog)
Die fles was ik ook een keer zat. Al dagenlang keek ik vol bewondering naar papa en mama, naar al dat eten wat middels complexe instrumenten naar de mond werd gebracht. Dat wil ik ook!
Gelukkig mocht ik het van het consultatieburo nu dan toch eindelijk proberen. Mama heeft een soort rood voedsel gekocht. Dan valt het in ieder geval op mocht ik iets morsen…
Mooi weer in Nederland, dus tijd om die bikini eens uit te proberen. Met de familie naar Scheveningen waar ik de boel eens kon showen.
Geloof trouwens dat mijn achterneef wel al een oogje op me heeft… 
Eindelijk met z’n 3tjes een paar dagen erop uit. Het is warm, heel erg warm, dus een paar dagen Belgisch bos doet me goed. Kan ik meteen mijn kwart Belgische kant ontdekken.
Na de manuele therapeut die m’n nek een beetje heb rechtgezet voel ik me al een stuk beter. Boslucht maakt me wel moe, dus ik slaap de hele dag door. Wel makkelijk dat ik dan ’s nachts even een uurtje wakker kan zijn… Met name als het heel hard onweert.
Voor de hoge kwaliteit, klik op het ‘Vimeo’ logootje rechtsonder. Je komt dan op de Vimeo site terecht. Klik op Play en met de pijltjes rechtsonder in het beeld kun je de video schermvullend zien.
Na de ostheopaat die wat aan me gekneed heeft voel ik me weer een stuk beter. Voel me zelfs soms zo OK dat ik dat praten graag al wat oefen. Valt nog niet mee. Ik begin bij de klinkers, denk ik…
Voor de vader-moeder-dochter-bonding gaan we met z’n allen gezellig naar de beebiemassage. Mijn ouders krijgen daar les hoe ze me moeten masseren, en op de koop toe beebie-lessen. Dus vooral wat je moet doen als ik huil (vooral overdag), hoe dat komt (vorige levens) en wat eraan te doen (bloesemtherapie en healings).
Soms vind ik dat best leuk, dat gefreubel aan m’n voeten. Maar ik kan het ineens zomaar zat zijn…
Het is altijd feest om in de Tummy Tub te gaan…
|
