Ik heb er heel erg naar uitgeleefd, en vandaag was het dan zover: eindelijk 4 jaar! Toen ik vanochtend opstond was het huis helemaal versierd met slingers en ballonnen. En wat denk je? Op mijn stoel een heel groot kado. Eénmaal ontdaan van het kadopapier was ik in het gelukkige bezit van een heuse fotocamera annex videocamera annex spelletjescomputer annex stemopnemer en -vervormer annex muziekspeler. Gekregen van papa, mama, opi en omi. Dat dit een schot in de roos was bleek wel dat ik gedurende de dag al 239 foto’s heb gemaakt. Alles wat voor m’n voeten komt moet vastgelegd worden. Papa is al helemaal blij want die ziet in mij een toekomstige digitale creatieveling.
‘s Middags zijn we na het uitblazen van het kaarsje op het taart(je) naar de stad gegaan, waar zowaar nog veel meer mensen in de feeststemming waren. Mama vertelde me dat iedereen blij was omdat ik jarig was, en dat ze daarom allemaal iets oranje hadden aangedaan. Omdat dat m’n lievelingskleur is, zei mama. Wel raar, want ik dacht toch echt dat ze wist dat dit roze was…
Pieter en Julius waren er ook, en samen met Piet en Bianca zijn we naar Mindy’s optreden gaan kijken. Er waren héél veel mensen die stonden te kijken naar Mindy en toen ging Mindy ook nog een liedje voor me zingen. Heel lief bedoeld, maar ik geloof dat ik niet zo graag in het middelpunt van de belangstelling sta.
Ik heb ook nog een ballon gekregen, maar dat was van korte duur. Even niet opgelet en weg was ‘ie. Nu is ‘ie bij de vogeltjes, tot groot ongenoegen van mijn papa die zegt dat die ballon héél duur was en dat ik volgende keer beter op moet letten.
Mijn echte verjaardag moet nog komen, maar die vier ik later deze maand samen met de verjaardag van papa en mama. Dan komen ook opi, omi, opa, oma, Vanessa en Youenne. Ik kan niet wachten.
