Bonaire, de video (deel 2)

Ondertussen zijn we bijna aan het einde van de vakantie. Het grappige van héél lang vakantie is dat je leuke dingen altijd naar achteren schuift. Je hebt er toch nog wel de tijd voor. Tot grote schrik kwamen papa en mama erachter dat ze aan de laatste week waren toegekomen en nog zoveel wilden doen. Gelukkig hebben we nog wel tijd gevonden om eens iets anders te ondernemen dan het zwembad en het strand. Zo ben ik met papa en mama op Ezel Safari geweest. Met de auto een heus park in waar de ezels zowaar loslopen. En niet zo’n klein beetje nieuwsgierig ook. Met hun hele kop (of is een ezel ook hoofd?) door het raampje, nieuwsgierig of we nog bammetjes bijhadden. Ben niet bang van de ezels hoor, maar zo dicht… Aan het eind van de toer mocht ik een knuffel voor mezelf en Eline uitzoeken. Het werd een ezel (Ozel de Ezel) voor Eline en voor mezelf een flamingo (Flammie de Flamingo)

We zijn ook nog met Kalani naar de vlindertuin geweest. Dat was pas spannend, want ze hadden daar niet alleen vlinders maar ook schorpioenen, kreeftjes-in-een-schelp en heel veel kakkerlakken. Maar de vlinders waren gelukkig een stuk mooier. Wat ook interessant was, waren de vissen. Die hadden zo’n honger, die aten zowat je vinger op.

Papa en mama zijn ook nog een weekje met z’n 2-en naar Curacao op vakantie gegaan. Samen met mijn zusje bleef ik achter bij Opa en Oma, Bastian en Kalani. Gelukkig kan ik me goed vermaken, maar na een week miste ik papa en mama toch wel. En dan ging papa ook nog een weekje naar Amerika.. Gelukkig had ‘ie allemaal kadootjes meegenomen toen ‘ie terugkam, dus het verdriet was snel over.

Ik heb veel geleerd deze vakantie. Ik ben niet alleen veel mondiger geworden, ik kan nu ook best wel goed zwemmen. Niet zonder bandjes natuurlijk, maar water is voor mij geen onbekend terrein. Ik ken ook weinig gevaar, dus zonder aarzelen spring ik met een snoekduik zo het zwembad in. Ook heb ik voor het eerst gesnorkeld met papa. “Als ik later groot ben ga ik samen met papa visjes kijken”, roep ik de hele tijd. Papa kan niet wachten..

Ik heb me erg goed vermaakt met opa en oma. Ik denk ook andersom, want na mijn bezoek zijn ze meteen een weekje op vakantie gegaan. Tsja, ik ben nogal ‘aanwezig’ en ik geniet elke dag van het mooie weer, het zwemmen en het eten. Ik denk dat ik een echt vakantiemens ben. Helemaal top was natuurlijk dat Kalani er ook was. En hoewel hij soms naar z’n mama moest (die woont ergens anders) heb ik ‘m toch nog veel gezien. Kalani en ik kunnen het heel goed met elkaar vinden, en met z’n 2-en maken we er een dolle boel van. Wel tig keer komen we dan ons bed uit om te zeggen dat de ander niet slaapt. Totdat Bastian in moet grijpen. Tsja, Bastian was vaak de klos om de ‘beebiezitten’, als papa en mama gingen uit eten. Maar hij doet dat goed hoor, en ik ben helemaal gek van mijn oom.

Het zit er weer op. Eindelijk mag ik weer in ‘de KLM’, een gebeurtenis die voor mij z’n weerga niet kent. Ik kijk terug op een geslaagde vakantie. Als we terug zijn in Nederland is de zomer net begonnen, dus met die zonnestralen zit het wel goed in 2011!

Bonaire, de video (deel 1)

Tropical Babe – deel 3

De laatste week van de vakantie zit er weer op. Een laatste week gevuld met zwemmen, slapen, eten en zwemmen. O ja, we hebben ook nog een speedboat gehuurd waar we mee het eiland rondgevaren hebben. Eerst heeft iedereen gewaterskied. Da’s helemaal niet moeilijk, behalve als je het op de woeste zee moet doen, net zoals mijn papa. En da’s best wel zielig als ‘ie dan valt. Niet iedereen ging het water in. Mama vond mij nog een beetje te klein (papa vond dat wel meevallen) en Oma hoefde niet omdat ze het al zo goed kon. Althans, dat zei ze.

Papa en mama zijn vaak uit eten geweest, terwijl ik al lag te snurken in de container. Opa en Oma en/of Bastian waren dan mijn tropical oppas. Ik ben meestal zo moe van het spelen en zwemmen dat ik als een blok in slaap val.

Nu weer op weg naar huis. Het schijnt mooi weer te worden in Nederland, dus we kunnen meteen de bruine benen laten zien. Mama gaat op vriendinnenweekend met Marcela, Bianca en Berber en ik ga met papa naar de mannen: Piet, René, Julius, Pieter en Felipe. Als enigste vrouw zal ik daar de boel dus een beetje onder controle moeten houden. Nu maar hopen dat ik geen jet-lag heb, zoals vorige keer.

Tropical Babe – deel 2

Hier weer even een berichtje vanuit de tropen. En dat het tropisch is, kun je wel stellen. Elk jaar, zo rond eind september gaat de wind op het eiland liggen. Was het normaal gesproken erg warm maar door de wind enigszins draagbaar, nu is het heel, heel erg warm en niet draagbaar. Zeker na een regenbuitje en daarna lekker de zon erop waardoor de luchtvochtigheid de magische grens van 95% haalt is het goed vertoeven hier. Niet dat ik er veel last van heb want mijn vakantie speelt zich met name af in het water. Lekker zwemmen met en zonder bandjes. Dat laatste is niet echt aan te raden want ik zak als een baksteen naar de bodem en dan moet iemand mij weer redden.

Papa en mama zijn een weekje naar Aruba gegaan voor de trouwerij van Angelique en Jeroen. Ik ben meegeweest naar het vliegveld en heb papa en mama zelf zien wegvliegen in het vliegtuig. Dientengevolge riep ik de rest van de week hard “papa en mama!” bij elk vliegtuig dat overvloog. En dat zijn er nogal wat. Papa en mama hebben zich prima vermaakt op Aruba met een echte trouwerij op het strand. Ikzelf heb me nog beter vermakt bij Opa en Oma waarmee ik elke dag ging zwemmen. Ik heb zelfs geen enkele dag gehuild. Ik slaap elke dag stipt om 7 uur en ‘s middags doe ik ook nog een dutje van twee uur.

Morgen gaan we met z’n allen naar -jawel- het strand en dinsdag een bootje huren om met z’n allen naar Klein Bonaire te gaan, waar we lekker aan het … strand gaan liggen. Donderdag alweer tijd om naar huis te gaan.

Papa heeft een aantal foto’s op mijn Flickr gezet. Je kunt ze hier bekijken.

Even een paar YouTube filmpjes van mama’s iPhone

Ik ben nog steeds in Bonaire en geniet van al dat water. Mama heeft het maar druk met mij en Kalani. Soms vinden we elkaar heel lief, soms ook niet. Maar dan vinden we stenen naar elkaar gooien wel weer leuk. Mama is in de tussentijd een kleine videobibiliotheek aan het opzetten van mijn avonturen aldaar. Zie hieronder een bloemlezing:

Yara bij de houten palen

Op het strand van Plaza Resort Bonaire

Ome Bastian en neefje Kalani op Sorobon beach in Bonaire

Zoek! het gietertje

Lekker in het badje

Heb ik genoeg emmertjes zo?

Hieperdepiep! Yara 1 jaar

Wat een mijlpaal. Alweer 1 jaar geleden vond ik het nodig om de wereld te gaan verkennen. En nu, een jaar later heb ik al heel wat meegemaakt: voor het eerst mijn papa en mama zien, warm zomerweer maar ook koud winterweer, de zee, het bos, echt eten, mijn eerste tandjes, kruipen, vallen, slapeloze nachten. Ik ben eigenlijk al ‘beebie-af’ maar vind dat ik nog niet echt voor vol wordt aangezien. Nou ja, vol wel. Maar dan in het gezicht.

En toen was het 30 april dan zover. Speciaal voor de gelegenheid had iedereen de vlag buitengehangen. Ik weet niet precies waarom ze dan ook oranje kleren aantrekken, maar dat zal wel iets met die vlag te maken hebben. Vandaag, de grote dag, is tante Vanessa, ome Bas en Youenne ons komen opzoeken. Daarnaast waren Oma, ander ome Bas en Kalani helemaal komen overvliegen van Bonaire om mij het eerst kaarsje te zien uitblazen. We houden het vandaag een beetje rustig, aanstaande zondag is pas het echte feestje, met zo’n 30 man in mijn huis.

Het was een bijzonder mooie lentedag, ongeveer 25 graden in de zon. Gemakkelijk met korte mouwen dus. Mama had een speciale taart laten overkomen uit Venlo, eentje die ze op het internet had gevonden en met allemaal kleurige rondjes erop. Tsja, waarom zou je ook een taart bij de plaatselijke bakker halen, toch? Wat je van ver haalt is lekker.

Ik heb alle kadootjes bijna helemaal zelf uitgepakt. Hoewel de inhoud van de pakken die binnengesleept werden ongetwijfeld een hoop waarde hebben vond ik het pakpapier an sich en de bijbehorende krullen ook wel mooi. De visite had erg hun best gedaan om iets moois uit te zoeken: Een schilderij van opa en oma, een echte fiets van Vanessa, Bas en Youenne (daar had Youenne ook op leren fietsen) en een echte interactieve Elmo robotpop van papa en mama. Hoewel ik bij die laatste het idee had dat papa ‘m ook wel erg leuk vond.