Er schijnt een oude wijze man in het land te zijn aangekomen. Eén met een witte baard en een verzameling zwarte huppelmensen die heel blij ronde koekjes zo hard mogelijk naar kindjes gooien. Wat daar de lol van is snap ik niet, maar die dingen zijn wel lekker. Die oude wijze man verplaatst zich op een wit paard en het schijnt dat alle kindjes hun schoen voor de verwarming mag zetten. Maar ik nog niet, want papa en mama zeggen dat ik er nog niets van snap.
En nu heb ik het gerucht gehoord dat de broer van die oude wijze man met z’n witte baard volgende maand langskomt. Maar die komt met een slee met rendieren. En die heeft geen zwarte huppelmensen maar kabouters.
Nee, ik snap er inderdaad niets van…
Papa en mama vonden het hoog nodig tijd worden dat ik wat cultuur bijgebracht word. Omdat Bali en cultuur zich beperkte tot het laten adoreren door de plaatselijke bevolking dachten ze het deze keer dichter bij huis te zoeken. En zo geschiedde het dat we naar Plopsaland gingen. Nu moet je weten dat ik nogal ‘fan’ ben van Bumba, een olijk ogend clowntje op TV die al kirrend allerlei truukjes doet. En nou blijkt dat die gast een heel overdekt pretpark heeft in België, samen met een soort tuinkabouter. Dat leek ons dan wel wat, op naar Hasselt, België. Met z’n drieën op hotel.
