Fietsen zonder zijwieltjes

Ik liep al een tijdje met het idee om zonder zijwieltjes te gaan fietsen. Sommige vriendinnen, zo heb ik gehoord, fietsen al zonder die beebiewieltjes en het wordt tijd dat ik ook tot die club ga behoren. Ik loop al een paar dagen te zeggen tegen papa en mama dat “ik zooo groot ben als ik ook zonder zijwieltjes kan fietsen”. Dus vandaag heeft papa de waterpomptang ter hand genomen en die dingen eraf geschroefd.

Gewapend met een sjaal om mijn middel om me op te vangen bij eventuele calamiteiten gingen papa en ik op pad. Het was een prachtige nazomerse dag en er was geen hond op straat. Papa heeft slechts een uurtje rondjes hoeven lopen/rennen, coachend en instruerend hoe dat nou gaat, fietsen met zwaartekracht. Maar, zowaar na een uur was het zover. Papa liet de sjaal voor wat ‘ie was en weg was ik. Ik schrok er zelf wat van, en mijn papa stond ook wat perplex. Maar trots waren we allemaal wel…