Zo’n 85 jaar geleden zag de wereld er vast anders uit. Mijn Bomma weet dat, want die is toen geboren. En vandaag vieren we dat op traditionele Belgische wijze: middels een etentje. En aangezien ik een kwart Belg ben vind ik dat best leuk. Ik heb die avond flink gelachen, zo ook mijn ooms, tantes, opi en omi. En laten we eerlijk zijn, ik zie er best goed uit met mijn 7 maanden, maar mijn Bomma mag er met 85 jaar dus ook best wezen.

Het is daar maar weer gebleken; feitelijk ben ik een ideale beebie. Ik ben goedlachs (als ik uitgerust ben) en als het tijd is dat de Grote Mensen gaan eten ga ik slapen. Zo bij het dessert word ik dan weer wakker om de mensen weer te vermaken.

Maar wanneer mag ik die frieten nou eens gaan beginnen eten?

Kijk voor meer foto’s op mijn flickr site (aan de rechterkant van dit blog)