De zomer was in Nederland, afgezien van een paar mooie dagen, nou niet bepaald goed te noemen. En aangezien mijn opa en oma in betere -lees: warmere- oorden verblijven dacht mama mij maar eens kennis te laten maken met de Carribische cultuur. En zo vloog ik dus afgelopen week naar Bonaire.
Beetje aan het strand liggen en voor het eerst de zilte smaak van de zee proeven, ’s avonds met de grote mensen mee naar Happy Hour, wat wil een 4 maanden oude beebie nou nog meer…
Papa zit zielig thuis, want die moest natuurlijk werken. Hoe moeilijk dat ook is, gelukkig zijn de hedendaagse technologieën dusdanig gevorderd dat dit ook niet een (echte) barrière hoeft te zijn om op de hoogte te blijven van de tropische beebieperikelen.






0 Reacties tot “mijn eerste digitale transatlantische verbinding”