Niet vaak, maar toch, zo af en toe… Vooral ’s ochtends gaat het prima. Maar ik heb er dagen tussen zitten dat lachen het laatste is waar ik aan denk. Tot grote wanhoop van mijn ouders die van alles proberen om me een ‘blije beebie’ te laten zijn. Druppeltjes om rustiger te worden: oppakken, wegleggen, rondwandelen, draagzak, wandelwagen, bad, beebiemassage, bloesemtherapie, healings, osteopaat.
En soms werkt het…
